Bij een beroepsfout van een advocaat denken we al snel aan procedurele fouten die gemaakt kunnen worden, zoals het te laat instellen van hoger beroep of het nalaten een bepaald verweer te voeren. Maar ook op andere vlakken kan wel eens wat mis gaan.

De aanleiding in de rechtszaak die ik hier wil bespreken is een echtscheidingsprocedure waarbij een advocaat de vrouw van het echtpaar bijstaat. Tijdens die echtscheidingsprocedure heeft de vrouw beslag laten leggen op de sieraden die op dat moment in een bankkluis liggen. Wanneer de echtscheiding wordt uitgesproken worden de sieraden door de rechtbank aan de vrouw toebedeeld. Case closed zou je denken.

Helaas maakt de advocaat een vergissing wanneer zij een poos later aan een gerechtsdeurwaarder de opdracht geeft om de inhoud van de kluis aan de ex-man van de vrouw te geven. Erg vervelend, zeker wanneer blijkt dat de ex-man niet van plan is de sieraden terug te geven.

Enkele jaren later daagt de vrouw haar voormalige advocaat voor de rechter en vordert vergoeding van alle schade die zij heeft geleden en lijdt als gevolg van het handelen van de advocaat, o.a. de getaxeerde waarde van het goud, buitengerechtelijke incassokosten en immateriële schadevergoeding.

In eerste plaats beroept de advocaat zich op verjaring van de vordering tot vergoeding van schade. Omdat niet aannemelijk gemaakt kan worden dat de vrouw al enkele jaren eerder met zowel de schade als de aansprakelijke partij bekend is geworden, wordt het verjaringsverweer verworpen.

In de tweede plaats betwist de advocaat dat de vrouw schade heeft geleden omdat zij met de uitspraak van de rechtbank indertijd – waarbij immers de sieraden aan haar zijn toebedeeld – in de hand, de vordering bij haar ex-man kan neerleggen. Uit stukken blijkt echter dat dit een aantal keren geprobeerd is maar dat de ex-man zijn medewerking om onduidelijke redenen weigert. De rechtbank is van mening dat de advocaat onvoldoende kan onderbouwen dat de vrouw geen schade heeft geleden.

De advocaat is toerekenbaar te kort geschoten en is daarmee aansprakelijk voor de ontstane schade. Indien de sieraden niet aan de ex-man zouden zijn afgegeven, zouden deze nu immers in het bezit zijn van de vrouw. De vordering wordt toegewezen waardoor de advocaat de schade moet vergoeden.

Een beroepsfout kan ook enkele jaren later nog een staartje krijgen. Een schade is niet alleen vervelend voor de klant maar zeker ook voor de advocaat in kwestie. Bij welke beroepsgroepen is een dergelijke fout nog meer denkbaar? De weddingplanner die per ongeluk de gouden ringen verwisselt, de vertaler die aan een andere concurrerende opdrachtgever de vertaling van een business plan mee geeft of de privé detective die verslag uitbrengt aan de verkeerde?

Hier kunt u de gehele uitspraak teruglezen.