Laden...
We zoeken voor onze klanten de beste voorwaarden bij de meest gunstige premie. Turien is één van onze hofleveranciers
Laden...
We zoeken voor onze klanten de beste voorwaarden bij de meest gunstige premie. Turien is één van onze hofleveranciers
Mijn naam is Dennis Vogel, ik ben nu 53 jaar oud, getrouwd met Maaike en samen hebben we één dochter Rosa-Marie van nu 17 jaar. Wij zijn met zeer veel plezier woonachtig op de Sallandse heuvelrug en ik houd een assurantiekantoor met 2 geweldige collega’s, Annemarie en Astrid, in Almelo. Daarnaast nemen mijn dochter en ik deel aan de Porsche Club Racing wedstrijden. Allebei met een eigen auto.
Mijn opa werd op zijn 48ste zelfstandig tussenpersoon na een carrière als ‘inspecteur’ bij diverse verzekeraars. Toen ik me had ingeschreven voor de HEAO, richting bank- en verzekeringswezen, was hij op een zaterdag in augustus aan het mopperen op de werknemer in de binnendienst. Ik zei voor de grap: “Zal ik het gaan doen?” Ik dacht dat hij dat niet wilde, maar de volgende maandag was ik aan het werk (net 18). Dus HEAO geskippt en mij gaan verdiepen in het assurantievak.
In de families aan beide zijden was er altijd belangstelling voor met name motorfietsen. Ik kreeg dus ook mijn 1e motor op m’n 4e verjaardag. Dat was toen geen succes, maar 5 jaar later wel. Dus vanaf mijn 9e tot mijn 18e geregeld aan motorcross gedaan, overigens niet erg succesvol. Vanaf 18 dus werken en daardoor minder tijd voor deze hobby. Met 20 jaar gaan enduro rijden (crossmotor met kenteken) maar daarin kwam ik geregeld thuis met een compleet groene zijkant van mijzelf omdat ik een boom geschampt had. Het besef kwam dat er een moment kon komen dat ik de boom niet schampte maar vol raakte en dat zou niet erg handig zijn als zelfstandige.
Dus gestopt met motoren en gaan autoracen met een klassieke Alfa Romeo. In die tijd had ik ook een eigen volmachtkantoor (leuk feit, jullie huidige directeur was één van de ondertekenaars van mijn volmachtpool) en daarin ontwikkelde ik toen een propositie voor klassieke auto’s. Vanwege diverse successen als rijder ook veel aanloop van nieuwe klanten met een bijzondere en/of klassieke auto. Na een mislukte fusie in 2005 ben ik in 2007 opnieuw begonnen als tussenpersoon met de focus op meer doen voor minder klanten. Daar kwamen al snel ook weer zeer bijzondere en/of klassieke auto’s om de hoek kijken.
Ja, ik heb een kleine collectie van 4 Alfa’s, 6 Porsches en een Peugeot 205 GTI 1.9 waar mijn moeder de 1e eigenaresse van was. Deze is dus altijd binnen de familie gebleven. Overigens is de oudste klassieker een Alfa Romeo 1900M uit 1951 waar ik ooit graag de Mille Miglia mee zou willen rijden. De jongste klassieker is een Porsche 911 uit 2017.
Of de verzekeraar in kwestie klassiekers ‘begrijpt’. Dus tot een speerpunt in haar portfolio heeft gemaakt. Denk aan bijvoorbeeld een overwaardedekking als de klassieker in kwestie binnen de geldigheid van het taxatierapport in waarde gestegen is, hulp bij het terughalen van de klassieker uit het buitenland bij pech of ongeval.
Dat iedere verzekering gelijk is en dat de laagste premie leidend is voor de keuze. We zien geregeld bij bijv. enkele grote direct writers lage premies voor bijzondere (met name jongere) sportauto’s. Maar dan is er eigenlijk gelijk de dagwaarderegeling van toepassing i.p.v. 36 maanden of zelfs 60 maanden een vervangingswaarde. Dit kan bij een schade in de tienduizenden euro’s verschil in uitkering lopen.
In 1 woord: TOP! Daarnaast heb ik een erg prettige band met diverse acceptanten.
We zoeken voor onze klanten de beste voorwaarden bij de meest gunstige premie. Turien & Co. is één van onze hofleveranciers.
Met name vanwege de korte lijnen met de acceptanten waarbij er ook actief geluisterd wordt als dat nodig is. Over het algemeen geldt dit ook voor de schadeafdeling, maar daar hebben we gelukkig veel minder veelvuldig contact mee.
Goed, dat zie je terug bij de vorige vraag. Wat nu opvalt is dat jullie premie soms een beetje uit de pas loopt bij klassiekers met een lagere waarde dan € 75.000.
Tja, die trend met allerlei rij-ondersteunende systemen snap ik, maar vind ik ook een gevaar. Mijn dagelijkse auto ging laatst vol in de ankers omdat er naast de weg een grote plastic zak lag die richting de rijbaan waaide. Gelukkig reed er niemand pal achter me… Om al dat gedoe te vermijden haal ik geregeld een van de klassiekers van stal waarbij er niet continu door de auto voor jou als bestuurder gedacht wordt, maar waarbij je zelf de controle hebt. Tijdens file en tijdens parkeren kunnen deze systemen overigens wel handig zijn en kleine kop/staartbotsingen en daarmee veel schades voorkomen.
Lastige vraag, ik heb eigenlijk alle auto’s al die ik graag zou willen hebben. Maar als ik op dit moment moet kiezen is het een klassieke 911 van voor 1967 om er wedstrijden mee te gaan rijden in de Porsche 2.0 liter cup. Om te verzekeren hebben we eigenlijk ook de heilige graal al met een oud Formule 1 Ferrari van Jean Alesi, een Ferrari F40, een Ferrari La Ferrari en een Porsche 918. Maar voor leuke klanten kan er altijd meer bij 😉.
Meer over Turien & Co.
