Dat gebeurt mij toch niet?!

Hoe komt het toch dat we een gevaar niet in kunnen schatten als we het niet (direct) zien of voelen. Waarom blijft een groot deel van de mensen toch roken terwijl we er echt niet meer omheen kunnen dat het extreem ongezond is. Hetzelfde geldt voor digitale dreiging. Elke dag lezen we in de media over succesvolle ransomware aanvallen, diefstal van bedrijfsgeheimen en het overnemen van identiteiten. Maar we denken allemaal dat het ons niet overkomt. Dat gebeurt alleen bij de buren. Toch?

Internet of things

De ervaringen laten iets anders zien. Door het gebrek aan beveiliging van thuisnetwerken en het zonder enige vorm van beperking aansluiten van onveilige Internet-of-Things apparatuur zetten we onze digitale voordeuren wijd open. En daar wordt, geautomatiseerd, gretig gebruik van gemaakt. Ip-adres en poortscanners uit landen waar wij juridisch geen enkele zeggenschap hebben gaan volcontinu over het internet. En die komen bij iedereen duizenden keren per dag langs op het kabeltje aan de WAN-zijde van onze routers. Het kastje van de provider is de enige bescherming tegen deze indringers die heel dag dag door de virtuele ramen staan te turen op jacht naar waardevolle informatie. En dat zien we niet, we horen het niet en we hebben het meestal ook niet door als ze een gaatje hebben gevonden.

Als we dat combineren met het te grote vertrouwen in de fabrikanten van onze routers zien we digitale gaten ontstaan. Technologie heeft de neiging te falen en zeker als de mens daar een grote rol in speelt. Routers zijn dan ook vaak kwetsbaar door fouten in de programmering door de leverancier. Vaak worden daar patches voor beschikbaar gesteld maar cijfers tonen aan dat slechts enkele procenten van de gebruikers actief hun apparatuur up-to-date houdt. En wat dat betreft is er een mooie analogie met persoonlijke verzorging:  “Patchen is als tandpoetsen, als je het niet doet ontstaan er vanzelf gaatjes”. Zorg er dus altijd voor dat je apparatuur up-to-date is en voorzien van goede wachtwoorden (verander in ieder geval het standaard wachtwoord).

Iedereen is een doelwit

Maar wat dan nog? Ik heb toch niets te verbergen horen we vaak. Was dat maar zo. Iedereen heeft enorm veel te verbergen. Denk aan BSN-nummers, loonstroken, kopieën van identificatiebewijzen etc. Met voorgaande documenten is een digitale crimineel al in staat om abonnementen af te sluiten. En vaak heb je dat pas door als een factuur op de deurmat valt. Dan blijkt dat er iemand in jouw digitale bestanden heeft zitten snuffelen.  Iedereen is dus een doelwit. Zorg ervoor dat het je niet overkomt.

Thuiswerken